Reasumując – w tym wypadku to problem ważniejszy niż mogłoby się na pierwszy rzut oka wydawać. Firma mogła zyskać dużo dobrego PR oraz zrobić krok ku co najmniej dwóm grupom klientów (niepełnosprawni + biznes) a nie zrobiła nic. Szkoda.

Dla mnie wytłumaczeniem nie jest niewiedza. Mamy sporo dobrych agencji, których rolą jest doradzanie. To one winny dbać o to jak klient wypada „na rynku”. Jeśli PKP robi wszystko same to sami są sobie winni.

Przykro czytać takie wypowiedzi jaki zacytował Robert.. nawet jeśli nie są autoryzowane a jedynie „pochodzą z forum”. Naprawdę przykro.

Przede wszystkim zapomnijmy o właścicielach. Dla nich strona internetowa firmy znajduje się bardzo nisko na liście priorytetów. To samo dotyczy wszystkich ciał zarządczych i nadzorczych. Oni są od nawiązywania i podtrzymywania kontaktów biznesowych na najwyższych szczeblach, natomiast strona jest co najwyżej jednym z elementów wspomagających sprzedaż i PR – dlatego jej utrzymanie spada na działy PR, marketingu, sprzedaży. Ewentualnie na dział IT, szczególnie jeśli firma korzysta z własnej serwerowni.

Bardzo rzadko się zdarza (a jeśli już, to chyba tylko w małych firmach), żeby firmowy serwis nadzorował pracownik znający internet od podszewki, a jednocześnie uprawniony do szybkiego podejmowania decyzji w zakresie PR (bo przecież chodzi o wizerunek firmy, nie?) i do dysponowania budżetem na odpowiednie poprawki.

Jeśli stroną zajmuje się dział PR, to zwykle są to osoby z wykształceniem dziennikarskim lub marketingowym, to owszem, mają budżet, mają uprawnienia do szybkiej zmiany informacji na stronie, ale brak im orientacji w kwestiach technicznych, a co dopiero w zagadnieniach dostępności.

W przypadku działów marketingowych i handlowych, rzecz się komplikuje – owszem, budżet na akcje marketingowe zwykle jest, ale gorzej z uprawnieniami do szybkiego podejmowania decyzji o koniecznych zmianach w serwisie. Przykładowo, wprowadzanie nowego produktu to kategoria „przed przeczytaniem spalić”, a przedwczesna publikacja informacji na stronie grozi poważnymi konsekwencjami – więc kto chciałby się wychylać?

Jeśli stroną zajmuje się dział IT, to zwykle nie ma problemu z rozwiązaniami technicznymi, ale ich finansowanie i szybka aktualizacja napotyka przeszkody: w budżetach IT finansowanie strony jest na stosunkowo dalekiej pozycji: pierwsze miejsca to zwykle nowoczesny sprzęt dla zarządu, systemy ERP/MRP, ewentualnie CRM. Fajnie, jeśli strona jest jednym z elementów takiego CRM, ale to, czy producent CRM zadbał o dostępność, nie wpływa prawie nigdy na wybór systemu.

Z kolei jeśli stroną zajmuje się specjalny zespół powołany spośród pracowników PR, IT czy marketingu, to zwykle jego członkowie mają na głowie inne obowiązki, różne sprawy bieżące i nagłe wypadki, a zagadnienia związane ze stroną traktują jak gorący kartofel, przerzucany od działu do działu w ramach zwykłej wewnątrzorganizacyjnej spychotechniki. „Dostępność? Po co komu dostępność, przecież mamy plan sprzedaży do wykonania, targi, pilną aktualizację bazy danych…” (niepotrzebne skreślić).

Dlatego tytułową „nonszalancję i obojętność” zastąpiłbym przez „spychotechnikę i dupochrony” – o ile czytający ten komentarz wybaczą mi ten kolokwializm. :->

to co robi pkp i ten Pan Michał to w moim odczuciu wyjątkowa żenada, wstyd, obciach i chamstwo.